Tel: +98 21 2656 6018

شرکت خدمات مسافرتي، جهانگردي و طبيعت گردی

 معروف‌ترین پارک ملی نپال در چیتوان دون یا زمین‌های پست ترای مرکزی واقع شده است. این پارک که با مساحتی حدود 932 کیلومتر مربع ، مشتمل بر مناطق تپه‌ای محدوده سیوالیک رنج است که جنگل‌های برگ‌ریز sal را پوشش می‌دهد. یک پنجم پارک ملی چیتوان شامل دشت‌های سیلابی نارایانی ، رپتی و رودخانه‌های رئو است و با انبوه علف‌های بلند پراکنده پوشیده شده است که جنگل‌های رودخانه‌ای کتان ابریشمی (کاپوک)، آکاسیا و درخت‌های سی سیم را در برمی‌گیرد. این محدوده متنوع  اکولوژیکی آخرین زیستگاه بیش از 300 کرگدن تک شاخ آسیایی در خطر انقراض است . مناطق حفاظت شده یکی از بزرگ‌ترین جمعیت‌های ببر بنگال کمیاب و گریزپا را در خود جای داده است. به جز این دو گونه، پارک ملی چیتوان، میزبان گونه‌های متنوع جانوری و گیاهی فراوانی است، که از آن جمله اند: چهار گونه زوج سم، ازجمله نوعی گوزن خالدار، پلنگ، خرس تنبل، گراز، میمون رزوس، میمون دم‌دراز خاکستری، سگ وحشی، گربه‌های وحشی کوچک، گاو وحشی ساق سفید (بزرگ‌ترین فردسم وحشی دنیا) و بسیاری حیوانات کوچکتر. مناطق آبخیز و دریاچه‌های عمیق فراوان چیتوان زیستگاه مناسبی را برای کروکودیل‌های تالابی فراهم می‌کند. در محدوده رودخانه نارایانی یکی از جمعیت‌های محدود کروکودیل گانژتیک که گونه‌ای محدود و در خطر انقراض است و تنها از ماهی تغذیه می‌کند یافت شده است. همچنین یکی از چهار گونه دلفین‌های آب شیرین دنیا در این منطقه زندگی می‌کند. برای پرنده‌شناسان و پرنده‌نگران آماتور پارک چیتوان امکان مشاهده بیش از 450 گونه را فراهم می‌کند. بعضی از گونه‌های مقیم، انواع مختلفی از دارکوب‌ها، منقارشاخی‌ها، Florican بنگالی و Trogon سرسرخ هست. پرندگان زمستانی مانند انواع آبزیان، اردک برهمنی، فیلوش و غازهای سرطاس در میان سایر مهاجران زمستانی به حاشیه رودخانه‌های پارک سرازیر می‌شوند.در تابستان، جنگل با لانه‌سازی مهاجرین همچون مگس‌گیر بهشتیر، پیتای هندی و پاراکیت‌ها به حیات خود ادامه می‌دهد.
مبلغ ورودیه برای هر نفر در هر روز:
برای نپالی‌ها : 20 روپیه
برای ملیت‌های SAARC : 200روپیه
برای سایر ملیت‌ها : 500 روپیه
نکات:
  • مبلغ ورودیه شامل کودکان زیر 10 سال نمی‌شود.
  • مبلغ ورودیه توسط دپارتمان پارک‌های ملی و پناه‌گاه‌های حیات وحش تعیین می‌شود (تلفن 4220850)
  • مبلغ ورودیه برای پارک‌های ملی کوهستانی می‌تواند به کانتر ACAP در ساختمان سان‌چای‌کوش در تامل -کاتماندو- یا در ورودی پارک پرداخته شود. (تلفن 4222406)
  • ورودیه سایر پارک‌های ملی باید در دروازه ورودی پارک پرداخته شود.
راه‌های دسترسی
پارک ملی چیتوان از کاتماندو به راحتی قابل دسترس است، از طریق بزرگراه ملی بهارات‌پور که به سائوراها متصل می‌شود. از ماه اکتبر تا می پروازهای روزانه به باند "مگولی" که دقیقا خارج از محدوده پارک قرار دارد، انجام می‌شود.مسیر  جایگزین دیگری که همراه با هیجان است ، سفر 2 تا 3 روزه‌ای بر روی رودخانه "تریشولی" به رودخانه "نارایانگات" است که مستقیمأ به کناره‌ی غربی پارک می‌رسد.
بازدیدکنندگان می‌توانند در یکی از لژها و کمپ‌های داخل یا خارج پارک اقامت کنند و  در پیاده‌روی‌های هیجان‌انگیز درون جنگل که برای دیدن نمایه‌های حیوانات انجام می‌شود حضور فعال داشته باشند.
یکی از تجربیات هیجان‌انگیز چیتوان سافاری بر پشت فیل‌ها در جستجوی کرگدن تک‌شاخ، پلنگ، آهو، خرس، میمون و کروکودیل است. کمتر بازدیدکننده‌ای می‌تواند هیجان خرد شدن علف‌ها توسط فیل‌ها از ارتفاع 20 پایی و مشاهده حیات‌وحش را فراموش کند. به جز فیل‌سواری، مسافران می‌توانند روزهای متوالی از پیاده‌روی در طبیعت، کانوی‌سواری بر روی رودخانه‌های پارک و لندرورسواری در دل جنگل لذت ببرند.
 
کاتماندو (پایتخت نپال):
در روایات اساطیری آمده است  در ازل دریاچه‌ای وجود داشت که توسط کوه‌های پوشیده از جنگل احاطه شده بود. در این دریاچه ازلی، مار غول‌آسایی زندگی می‌کرد تا اینکه یک روز "مانجوشری" شمشیری عظیم برکشید و در یک حرکت سریع، بخشی از کوه را در قسمتی که امروزه به اسم "چبار" شناخته می‌شود، قطع کرد. آب‌های خروشان دریاچه جاری شده و در پشت دره حاصلخیزی که امروزه آن را به اسم دره کاتماندو می‌شناسیم، تجمع کردند.
کاتماندو - در گویش محلی کانیپور  – بزرگ‌ترین شهر نپال و  پایتخت سیاسی و فرهنگی آن نیز هست. این شهر که درون دره‌ای بزرگ قرار دارد، دارای آب و هوایی مطلوب است و مکانی امن برای زندگی میباشد. همانند هر شهر بزرگی، کاتماندو در دهه اخیر به سرعت در حال گسترش بوده و شلوغی و هیاهو امری طبیعی است، با این حال هنوز مردم رفتار دوستانه‌ای با هم دارند.
مکان‌های قدیمی و شگفت‌انگیز، پاگوداهای (معابد بودایی) و استوپاهای (مقبره‌های بودایی) حجیم یادآور عصر طلایی معماری نپال هستند. این بناها  به واسطه نبوغ  هنرمندانه صنعت‌گران "نوار" –ساکنین اصلی دره کاتماندو- ساخته شده اند . مهارت ایشان در خدمت  پادشاهان "مالا" بوده و حتی توسط قانون‌گذاران مغولی قرن 18 چین نیز پذیرفته شده بود.لازم به ذکر است که میدان دوربار و سویام بوناتو پاشوپاتینات در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌اند.
بخش قدیمی شهر با مرکزیت  "آسان" ، مارپیچی از کوچه پس کوچه‌های باریک است که در هر 50 متر آن یک معبد وجود دارد. کاتماندو شهری است که سنتهای باستانی دوشادوش آخرین دستاوردهای تکنولوژی گام برمی‌دارد. با این وجود، این شهر جاذبه‌ای از گذشته است که بازدیدکنندگان را افسون کرده و باعث می‌شود بهت‌زده به چوب‌های زیبای تراشکاری شده، قاب پنجره، مجسمه برنزی قرن 18 یا معبد روحانی قد علم کرده بودایی  ، خیره بمانند.
با حفظ سنت‌های باستانی، کاتماندو نه تنها با ایزد بانوان ، بلکه توسط کشیش‌های تانتریک و لاماهای تجلی‌یافته که به خاطر شجاعت معنوی‌شان مورد احترامند نیز تقدیس شده . کاتماندو بوسیله سنت‌های زنده و پیشرفت خارق‌العاده مذهبی که در گذشته و حال توسط خیل انبوه مریدان در جستجوی مغفرت به خیابانها آورده شده غنا می یابد.
بیشتر جاذبه‌های توریستی این شهر فستیوال‌های مذهبی هستند که ریشه در افسانه‌ها دارد. این فستیوال‌ها سرشار از جاذبه‌هایی همچون ردیف ارابه‌ها، رقصندگان نقابدار در نقش ارواح خدایان و مراسم دهشتناک قریب‌الوقوع می‌باشند.
اطلاعات کلی:
 تحقیقات زمین‌شناختی نشان می‌دهد که دره کاتماندو در ابتدا دریاچه پهناوری بوده است. 3 شهری که متعاقبا در این دره ساخته شده‌اند عبارتند از : کاتماندو، پاتان وبختاپور که جنگ‌ها و توطئه‌های زیادی را در طول قرن‌ها پشت سر گذاشته‌اند که رقابت‌های هنری برای ساختن کاخ‌های استوار ، میدان‌های شگفت‌انگیز و معابد هنرمندانه و مجسمه‌های زیبا را در پی داشته است. غنای میراث فرهنگی باعث شده که 3 میدان قصر، 2 استوپا و 2 معبد در دره کاتماندو از طرف یونسکو در فهرست میراث جهانی قرار گیرد.کاتماندو که مساحتی حدود 564 کیلومتر مربع دارد در ارتفاع 1348 متری از سطح دریا قرار دارد. شکوه هنری ساکنین "نوار" در حکاکی‌های چوبی شگفت‌انگیز، مجسمه‌ها و صنمک‌های ماهرانه و معماری شگفت‌انگیز پاگوداها و استوپاها نمایش داده شده است. در دره کاتماندو ،بودیسم و هندویسم با هارمونی مذهبی قرن‌هاست در کنار یکدیگر وجود دارند و مشاهده خدایان هر دو مذهب در کنار هم امری معمولی است.
جاذبه های  کاتماندو:
آسان: یکی از مراکز کاتماندوی کهن است که 6 جاده در جهات مختلف دارد، پاگودای 3 طبقه‌ای آناپورنا که به ایزد بانوی کشاورزی تقدیم شده نقش مهمی در اکثر فستیولا‌های اینجا دارد، معبد مهم دیگر، معبدی دو طبقه است که به لرد پانشا تقدیم شده. "آسان" همچنین مرکز خرید مهمی است و یکی از شلوغ‌ترین بازارها با مغازه‌هایی که همه‌چیز از ادویه وارداتی لوازم آشپزخانه و سبزیجات تازه گرفته تا کالاهای چینی، نرم‌افزار و لباس در آن به چشم می‌خورد.
تامل:  به عنوان قطب توریستی کاتماندو، تامل با فعالیت‌هایی که تا شب به درازا می‌کشد به سرعت در حرکت است. با کمتر از 10 دقیقه پیاده‌روی از مرکزکاتماندو، به تامل که کاملا از سایر نقاط شهر متفاوت است می‌رسیم. "تامل" برای توریست‌ها بیشترین تعداد هتل‌ها، ردیف‌های رستوران و بار، کتاب‌فروشی، فروشگاه‌های سوغاتی، کافی‌نت و آژانس‌های مسافرتی را عرضه کرده است. هر چیزی که یک توریست نیاز دارد اینجا پیدا می‌شود، حتی دوستان  همراهان سفر.
داراهارا: مشخصه بلند پروازانه کاتماندو، برج داراها با 5/50 متر بلندی که توسط نخست‌وزیر پیشین بیمسن‌تاپا در 1832 ساخته شده. این بنا که اخیراً برای بازدید عموم گسترده شده و همگان با پرداخت ورودیه می‌توانند از آن دیدن کنند. منظره 360 درجه دره کاتماندو از فراز این برج ارزش طی کردن پله‌های مارپیچی آن را دارد.
باغ‌های بالاجو: در 5 کیلومتری شمال غربی کاتماندو واقع شده‌اند، این پارک آرام برای ریلکسیشن ایده‌آل است. پارک بالاجو ردیفی 22 تایی از ستون‌های سنگی آبریز متعلق به قرن 18 دارد که هر کدام به شکل سر کروکودیل کنده‌کاری شده. طی یک فستیوال سالانه،مردم برای آب‌تنی به این منطقه می‌آیند، در باغ استخر شنایی برای عموم دارد و آبگیری در کنار باغ‌ گل‌ها که پر از ماهی است.
یک کپی دقیق از سنگی با تصویر "بودانیکانتا" در این محل مخصوص خانواده سلطنتی ساخته شده که ایشان به جای بازدید از اصل این مجسمه ازآن بازدید می‌کردند.
باغ رویاها: در نزدیکی "تامل" بخشی از "کایسر محل" است. قصری که در 1895 توسط نخست‌وزیر پیشین "بیر اس جی بی رانا" ساخته شد. بعدها پسر او "چاندرا اس جی بی رانا" که وارث او بود باغ بزرگی به این مجموعه اضافه کرد. او این باغ را به عنوان هدیه ازدواج به پسرش "کایسر اس جی بی رانا" پیشکش کرد. مرد دانشمندی با حس زیبایی‌شناسی فوق‌العاده –کایسر شومشر- این باغ را به یک اثر هنری تبدیل کرد. این محل شامل یک باغ آراسته بی‌نظیر –محلی برای استراحت پرندگان- باغ گل‌ها و آبگیری برای اردک‌ها است. بر روی دیوارهای باغ، کایسر شومشر چیدمانی زیبا از عمارت کلاه‌فرنگی، چشمه‌ها، عناصر تزیینی باغ‌آرایی و شاخصه‌های هنر اروپایی همپون ایوان، آلاچیق، نرده، کوزه و آشیانه پرنده افزوده است. او 6 عمارت کلاه‌فرنگی استوار و تأثیرگذار که هر کدام نمایانگر یکی از 6 فصل نپال است برپا داشته. این شش فصل شامل: باسانتا (بهار)، گریشما (تابستان)، بارخا (مونسون، فصل مرطوب)، شاراد (اوایل پاییز)، هیمانتا (اواخر پاییز) و شی‌شیر (زمستان).
اگرچه پس از مرگ کایسر شومشر در 1965، خانواده او برخی قسمت‌های کایسر محل که شامل باغ او و کتابخانه کایسر می‌شد را وقف کردند. پس از سالها بی‌توجهی، باغ  رو به نابودی بود، اگرچه اخیرا پس از بازسازی و نوسازی شکوه اولیه خود را به دست آورده. امروزه باغ با رستوران و باری به منظور درآمدزایی بیشتر برای بازدید عموم محیا است.
بودانیل‌کانتا : بزرگترین مجسمه سنگی وشینو-بودانیل‌کانتا به نام بودای خوابیده نیز شهرت دارد در 8 کیلومتری شمال کاتماندو واقع شده. این مجسمه عظیم تأثیرگذار از وشینوی خوابیده بر روی بستری از مارها تحت عنوان "ناگس" نیز مشهور است. بودانیل‌کانتا در مرکز آبگیری کوچک قرار گرفته و این یادبود متعلق به قرن 5 جمعیت زیادی از جمله زائرین هندو را در خلال فستیوال "هاریبودینی اکاواسی" و "کارتیک پورنیما" به سوی خود جذب می‌کند.
فعالیت هایی که می‌توان در  کاتماندو انجام داد:
جستجو در کاتماندو: 3 شهر کاتماندو، پاتان و بختاپور دارای اهمیت تاریخی هستند و یادبودهایی عظیم هنری و با ارزش فرهنگی در آن به جا مانده‌اند. در هر محل معابدی به چشم می‌خورند که به ساحت ایزد یا ایزد بانوان تقدیم شده‌اند. بیشترین نقاط جذب توریست سایت‌های میراث جهانی "پاشوپاتینات" ، "سوویام بونات" ، " بودهانات" چانجونارایان و میدان " دوربار" واقع در کاتماندو، پاتان و بختاپور هستند.
هنر و صنایع نپال: صنایع دستی یکی از صادرات اصلی نپال است که عمدتا محصولات فلزی و کنده‌کاری روی چوب است. اهالی "نوار"  سنت‌های باستانی حکاکی روی سنگ، چوب و فلز را که از نیاکانشان به ایشان منتقل شده، همچون  امری مقدس می انگارند. برخی از بهترین هنرها و صنایع نپالی به شکل حکاکی روی چوب، مجسمه‌های فلزی، جواهر، چاقوی معروف گورخا (خوکوری)، سفالینه، کاغذهای برنجی دست‌ساز، تانگ‌کا و پائووا، فرش‌های پشمی و پوشاک عرضه می‌شوند.
بازدید از کاخ هانومان دوکا:  این کاخ  که در مرکز کاتماندو قرار دارد شامل 3 موزه می باشد –موزه‌های تری بووان، ماهندرا و بیرندرا- که به قانون‌گذاران شاه تقدیم شده‌اند. این موزه‌ها سبک زندگی 3 نسل از پادشاهان را در قالب دفاتر ایشان، سالن‌های ورزشی، وسایل شکار، لباس‌ها و تفریحات ایشان نشان می‌دهد. همچنین در این موزه‌ها کلکسیونی از هنرهای دوره پادشاهی ایشان نمایش داده شده. یکی از نقاط قابل توجه بازدید از قصر، سالن سخنرانی سلطنتی بخش "باسانتاپور" 9 طبقه‌ای با پنجره غول‌آسای کنده‌کاری شده زیبای آن است که در ساختمان قرار گرفته.
موزه ملی: واقع در چائونی –نزدیک سوویامبو- ساختمانی که موزه ملی در آن قرار دارد زمانی اقامتگاه معروف‌ترین نخست‌وزیر نپال –بیسمن تاپا از خاندان معروف داراهارا- بوده است. این موزه کلیکسیون خوبی از هنر مذهبی نپال باستان، تفنگ‌های جالب و لباس‌هایی که در زمان‌های قدیم در جنگ‌ها پوشیده می‌شده، شمشیر اهدایی از طرف ناپلئون سوم. جذابیت خاص دیگر توپ جنگی چرمی تبتی و تفنگ ماشینی ساخته شده در محل. بخش سکه کلکسیون  فوق‌العاده‌ای از سکه‌های آنتیک دارد و بخش بودیست تانگ‌کاهایی از قرن 18 و 19 وقطعات قدیمی مخروبه کهطی حفاری‌ها به دست آمده را در خود جای داده.
خرید سوغاتی: تامل برای خرید سوغاتی ایده‌آل است و هر چیزی که یک توریست در جستجوی آن است را می‌توان در اینجا یافت. صنایع دستی نپالی، پوشاک، تانگ‌کاهایی که با مرارت ساخته شده‌اند، تنوع بی‌پایانی از زیورآلات و جواهرات، صنایع دستی مذهبی، کاسه‌های منقوش، سنگ‌های حکاکی شده، حکاکی روی چوب، صنایع دستی فلزی، سکه‌هاو فرش‌های کمیاب تبتی... همه اینها در تامل قابل دستیابی است.
خرید تانگ‌کا و پائووا: تانگ‌کاها نقاشی‌های طوماری بودایی تبتی هستند که اکثرا توسط هنرمندان نپالی آموزش دیده ترسیم می‌شوند . پائوواها نقاشی‌های طوماری مذهبی نپالی آموزش دیده ترسیم می‌شوند و پائوواها نقاشی‌های طوماری مذهبی نپالی هستند. این نقاشی‌ها با ریاضت بر اساس دستورالعملی که از روزهای اولیه نقاشی برطومار وضع شده، کشیده شده‌اند. این نقاشی‌ها معانی عمیق روحانی دارند و نشان‌دهنده بسیاری از تانگ‌کاها به منظور مراقبه مورد استفاده قرار می‌گیرند در حالی که بقیه برای دعا استفاده می‌شوند. تانگ‌کاها بر روی پارچه نقاشی می‌شوند و یا آویخته می‌شوندیا در هنگامی که مورد استفاده ندارند به صورت پیچیده نگهداری می‌شوند. یک تانگ‌کا با کیفیت ممتاز ممکن است هزاران دلار فروخته شود. از تامل، بودا، پاتان و بختاپور دیدن کرده و تانگ‌کاها و پائوواهای منحصر به فرد را خریداری کنید.
دال‌بات تارکاری و چاتنی را بچشید (غذای نپالی) : همه هتل‌ها، چه کوچک و چه بزرگ، دال‌بات تارکاری و چاتنی را پیشنهاد می‌دهند. یک غذای نپالی تیپیکال .
راه‌های دسترسی :  فرودگاه بین‌المللی تری بووان کاتماندو، (TIA)با پروازهای بین‌المللی مستقیم که از دوحه، دوبی، بانکوک، سنگاپور، کوالالامپور، هنگ‌کنگ، ازاکا، چنگ‌دو، گوانگ‌ژو، دهلی، مومبای،کلته،کراچی، اسلام‌آباد، ابوظبی، بحرین، داکا و سایر مقاصد می‌رسد، کاتماندو را به جهان خارج متصل می‌کند. پروازهای داخلی که شامل پروازهای کوهستانی رایج نیز می‌شود از فرودگاه TIA حرکت می‌کند.
برای ماجراجویانی که به اندازه کافی وقت دارند، حرکت درجاده‌ها گزینه هیجان‌انگیزی است. بزرگراه‌ها کاتماندو را به مقاصد رایج همچون پخارا، چیتوان و لومبینی منصل می‌کنند.به علاوه شهرهای بیرجونگ، بای‌راوا، کاکارویتا، نپال‌گونج و ماهندرانگار با هند و کوداری با چین مرز مشترک دارند.
بختاپور: شهر بختاپور یا بادگائون بر تپه‌ای با ارتفاع 1401 متر واقع شده. این شهر موسوم به شهر مریدان ، یکی از جاذبه‌های توریستی مهم نپال است که بازدیدکنندگان را به زمان‌های گذشته برمی‌گرداند. با مساحتی در حدود 4 مایل مکعب این شهر دارای جاده‌های زیبای سنگ‌فرش، خانه‌هایی با آجر قرمز وسبکی از زندگی است که یادآور قرون میانه است. میدان شگفت‌انگیز "دوربار" با دروازه طلایی‌اش و کاخ بی‌نظیر 55 پنجره‌‎ای انعکاسی از روزهای شکوهمند سلسله "مالا" است. زمانی که هنر و معماری در 3 شهر دره کاتماندو رشد چشمگیری داشت. شهر باستانی بختاپور که در 14 کیلومتری شرق کاتماندو واقع شده، همچنین به خاطر سفالینه‌ها و حکاکی‌های روی چوب که در میادین و پنجره‌ها دیده می‌شود زبانزد است.
جاذبه های  بختاپور:
  • سیدا پخاری: شهر بختاپور با همه‌ی کوچکی‌اش دارای بیشترین نعداد منابع آب عمومی است که در محدوده  شهر ساخته شده است. "سید اپوخو" (پخاری) یکی بزرگ‌ترین منابعی است که آب آشامیدنی مردم بختاپور را تأمین می‌کند. این منبع مربعی شکل بزرگ که در قرن 15 توسط شاه یاکشیا از سلسله مالا ساخته شده، آکنده از ماهی است و گاهی برای ماهی‍گیری و قایق‌رانی بروی عموم باز است.
  • معبد نیاتاپولا: معبد منحصر به فرد بختاپور، که معنی آن "پنج طبقه" است و همچون نشانی بر فراز شهر سر برآورده است. این معبد که مقاوم‌تر از آن بود که در زلزله‌ی سال 1933 ویران شود، به ایزدبانوی "تانتریک" تقدیم شده و مسیری که با مجسمه‌های سنگی تزئین شده شما را به سمت آن رهنمون می‌کند. ابتدا دو مجسمه از کشتی‌گیران دوره مالا که معرف بشریت هستند و به امر ملوکانه، مخلوقاتی هستند که هر کدام 10ها بار قدرتمندتر از مجسمه‌های دیگرند .
  • معبد باتسالا:  از معدود معابد غیر سنگی ، "باتسا دوی" بختاپور است که حکاکی‌هایی همراه با جزییات فراوان دارد. بعلاوه ناقوس برنزی مشهور آن، که محلی‌ها آن را "ناقوس پارس سگ‌ها" می‌نامند چرا که صدای آن همیشه با زوزه سگ‌های همان حوالی همراهی می‌شود. آوای این ناقوس بزرگ که توسط شاه رانجیت مالا در 1737 کار گذاشته شده، نشان‌دهنده آغاز و پایان فعالیت روزانه بود. امروزه این ناقوس صبح هنگام، که کشیش‌ها ایزدبانو "تالجو" را عبادت می‌کنند به صدا در می آید .
  • معبد بایراونات: این معبد 3 طبقه که به "کاسی بایراو" تقدیم شده، سردیس "بایراو" را در حریم داخلی خود جای داده است. افسانه‌ها حکایت می‌کند که سر "کاسی‌بایراو" توسط یک استاد تانتریک برای نگهداری در بختاپور بریده شد. این معبد که به شکل یک پاگودا ساخته شده، در نزدیکی معبد 5 طبقه‌ای مشهورتر "نیاتاپولا" قرار دارد. "بایراو" تجلی هراسناک شیوا است. این معبد که در اصل توسط شاه جاگات‌جیوتی‌مالا ساخته شده، توسط شاه "بوپاتیند ‌را مالا" –حامی مشتاق هنرها- گسترش یافت.
  • شهرک تیمی: در 10کیلومتری شرق کاتماندو نزدیک بختاپور، شهرک سفالگران تیمی قرار دارد. علاوه بر کشاورزی، بیشتر خانوارهای این منطقه مشغول به سفالگری هستند. به جز سفالگری، این شهرک صیفی جات کاتماندو را نیز تأمین می‌کند. مهم‌ترین خدای این منطقه ایزدبانو "بالکوماری" است. سبک زندگی قرون وسطایی این کشاورزان توریست های فراوانی را به این منطقه جذب می کند.
 
نپال یکی از نقاط دیدنی و توریستی دنیاست و نگین نپال پکرا(پخارا) است.
  • پخارا قلب نپال:

     دره پکرا (پخارا) –نگین میانه غربی نپال- یکی از جاذبه‌های توریست‌های سراسر دنیاست. رشته‌کوه‌های جداب آناپورنا در پس زمینه وآرامش نهفته در 3 دریاچه فوا، روپا و بگناس، پکرا را به مقصدی بی‌نظیر برای ریلکسیشن تبدیل کرده است. در سال‌های اخیر دره پکرا به عنوان مقصدی برای ورزش‌های ماجراجویانه مثل پاراگلایدر و هواپیماهای فوق سبک شناخته شده. جذابیت‌هایی همچون قایق‌سواری، پرنده‌نگری، ترکینگ و دوچرخه‌سواری کوهستان همگی در پکرا یافت می‌شوند.

پکرا در صدر جدول اماکن نپال که باید دیده شود قرار دارد.توریست‌هایی که سفر طولانی مدت به نپال دارند بازدیدی چندمنظوره از این دره مشهور که 3 دریاچه دارد می‌کنند. محدوده توریستی پکرا بیشتر تحت عنوان "کرانه پکرا" شناخته می‌شود که کاملا از شهر پکرا جدا است. ساحل که تا کنار دریاچه فوا گسترده شده و یادآور "تامل" است، فضایی وسیع‌تر و ازدحامی کمتر به نسبت تامل دارد. همه این موارد باعث می‌شود که پکرا لذت‌بخش‌تر و آرام‌بخش‌تر از مشابه آن در کاتماندو باشد. دره جادویی پکرا با حضور چشمگیر کوه "ماچاپوچار" (کوه دم ماهی)  در پس‌زمینه‌اش، دروازه‌ای به منطقه آناپورنا است جایی که یک "ترکر" می‌تواند بسیاری چیزها بدست آورد. پکرا همچنین مکانی ایده‌آل برای ورزش‌های ماجراجویانه است. از جمله : رفتینگ، پاراگلایدینگ و هواپیماهای فوق سبک. جوآرام سواحل دریاچه فوا به کوهنوردی که روزها در یکی مسیرهای رایج آناپورنا از تپه‌ها و کوه‌ها بالا و پایین رفته، فرصتی برای استراحت می‌دهد. رستوران‌ها و بارهای شلوغ اماکنی هستند که همه به دنبال ایجاد رابطه هستند، جایی که داستان‌های طولانی و تجربیات واقعی زندگی با افراد کاملاً غریبه به اشتراک گذاشته می‌شود. نپالی‌های مهربان باعث می‌شوند که توریست‌ها حس کنند در خانه خود هستند تا جتیی که بسیاری از توریست‌ها مدت طولانی در نپال می‌مانند و سال‌های بعد نیز برای دیدار با دوستان نپالی و تمدد اعصاب بازمی‌گردند. زیبایی‌های جادویی  پکرا سوژه بسیاری از سفرنامه‌نویسان بوده است. هوای خوب، پس‌زمینه شگفت‌انگیز قلل برفی، دریاچه‌های آرام و سرسبزی محیط، پکرا را به "نگینی در دل هیمالایا" محلی با زیباییهای طبیعی منحصربه فرد بدل کرد. کوه "ماچاپوچار" (6977 متر) بر هر دلداده‌ی طبیعتی تأثیری مسحورکننده می‌گذارد و دریاچه فوا حسی جادویی از صلح را القاء می‌کند، پکرا که به دلیل ارتفاع کمتر، گرمتر از کاتماندو است، در زمستان آب و هوایی معتدل دارد دارای پوشش گیاهی و جانوری غنی است که آن را محلی ایده‌آل برای پرنده‌نگری می‌سازد. پکرا بر روی مسیر بازرگانی مهم مابین هند و تبت قرار دارد. امروزه، قاطرهای تربیت شده کالاها را ار مناطق دوردست هیمالایا از جمله "موستانگ" به کمپ‌هایی که در خارج پکرا درست شده، می‌آورند. مردم این ناحیه غالباً "ماگار"ها و "گورونگ"ها هستند. کشاورزان سخت‌کوشی که به دلیل شجاعتشان و شهرت جهانی سربازان سلحشور و خشن "گورکا" شناخته شده هستند. دیگر قوم معروف این منطقه "تاکالی"ها هستند که به دلیل کارآفرینیشان شناخته شده‌اند . در سراسر جاده‌های ترکینگ منطقه آناپورنا چایخانه‌های زیادی را اداره می‌کنند.

اماکن  دیدنی

چشم اندازهای کوهستانی : پکرا با منظره گسترده زیبای رشته‌کوه‌های آناپورنا که بر پس زمینه آن نقش بسته، شناخته شده است. "ماچاپوچار" اگرچه بلندترین قله این رشته‌کوه نیست، اما به دلیل نزدیکی به دره مورد توجه است و می‌توان آن را از هر جایی در پکرا دیدو رشته‌کوه طولانی آناپورنا که از شرق به غرب کشیده شده، شامل آناپورنای 1 تا 4 و آناپورنای جنوبی می‌شود. کمی دورتر دائولاگیری غول‌آسا (80167 متر) و ماناسلو (80163 متر)  دیده می‌شود. دریاچه فوا :  پکرا محبوبیت خود را مدیون دریاچه افسون‌کننده فوا است و ساحل شرقی طولانیش که تا درون شهر –محل گردهمایی توریست‌ها- کشیده شده. این دریاچه بزرگ‌ترین و زیباترین بین 3 دریاچه است که شمار زیادی از بازدیدکنندگان را که از قایقرانی بر روی آبهای آرام لذت می‌برند  به سوی خود جذب می‌کند. قایق‌ها اجاره داده می‌شوند و بسیاری از معبد جزیره که در وسط دریاچه قرار دارد دیدن می‌کنند. کناره دریاچه یا "بای‌دام" یک شهرک توریست‌پذیر رو به رشد است که هتل‌ها، رستوران‌ها، بارها و فروشگاه‌های سوغاتی در آن قرار دارد و به مسافران امکان می‌دهد که امکان می‌دهد که آرامش داشته باشند و هر چیز که نیاز دارند را تهیه کنند. معبد باراهی :  این معبد که در وسط دریاچه فوا قرار گرفته، مهم‌ترین بنای یادبود پکرا است. پاگودای 2 طبقه‌ای که به تجلی گراز شکل "آجیما" (معرف نیروی زنانه شاکتی) تقدیم شده. ایثارگری  در اینجا اتفاق می‌افتد و جمعیت زیادی از مریدان روز شنبه –تعطیل رسمی نپال- در این محل دیده می‌شوند. ستی گانداکی: یکی از جذابیت‌های خارق‌العاده پکرا، آبشار مخفی آن است. ستی گانداکی که جاذبه‌ای طبیعی است.به درون زمین می‌رود و طی مسیرش در بسیاری از مناطق شهر از دید پنهان می‌شود. در بسیاری نقاط عرض رودخانه حدود 2 متر است در حالی که عمق آن به 20 متر نیزمی‌رسد. یک نقطه خوب برای دیدن رودخانه ، "ماهندراپول" است. پلی کوچک در نزدیکی بیمارستان قدیمی "میشن". در این مکان می‌توان رودخانه را دید که با تمام قدرتش به درون تنگه عمیقی که طی هزاره‌ها بوجود آمده، فرو می‌ریزد. آبشار دیوید : که نام محلی آن "پاتاله‌چانگو" (آبشار زیرین) است و اسامی دیگری همچون آبشار "دوین" و "دوی" نیز دارد. آبشار کوچک زیبای واقع در 2 کیلومتری جنوب غربی فرودگاه پکرا در بزرگراه سیذارتا است گفته شده سال‌ها قبل کوهنوردی به نام دیوید یا دوین درون رودخانه "پاردی‌خولا" غرق شده و در راهرویی زیرزمینی در زیر دریاچه ناپدید شده. غار ماهندرا : یکی از جاذبه‌های مهم پکرا، ماهندراگوپا،غاری با سنگ‌های لیمویی که پس از 2 ساعت پیاده‌روی در شمال پکرا به آن می‌رسید. این غار که به خاطرخفاش‌هایی که بر روی دیوارهای آن زندگی می‌کنند به "خانه خفاش‌ها" معروف است. یک لابیرنت جالب از استالاکتیت و استالاگمیت است. بازدیدکنندگان بایستی چراغ‌قوه به همراه داشته باشند تا بتوانند اشکال را به خوبی ببینند. غار عمیق دیگری نیز به نام "غار خفاش" –به خاطر خفاش‌های ساکن بر دیوار آن- وجود دارد. پاگودای صلح جهانی : این پاگودا بر فراز تپه‌ای در ساحل جنوبی دریاچه فوا قرار دارد. 4 تصویر از چهره بودا در چهار جهت در این پاگودا به چشم می‌خورد. این پاگودای گنبدی شکل منظره زیبایی دارد ومحل قرارگیریش بر فراز تپه باعث بوجود آمدن چشم‌اندازی بی‌نظیرشده است. مزیت دیگر اینکه چشم‌اندازهای حیرت‌انگیزی از آناپورنا را می‌توان از اینجا مشاهده کرد. بازار سنتی: این بازار که در 4 کیلومتری دریاچه بخارا است، تضادی عمیق با ساحل دریاچه پکرا دارد. اینجا یک بازار سنتی و محل گردهمایی رنگینی برای سوداگرانی از قومیت‌های مختلف است. معابد و بناهای یادبود باعث شده که شباهتی نزدیک با معماری "نواری" دره کاتماندو دیده می‌شود. به جز ساختمان بزرگ ساروجی، محل بازار با زیبایی اصلیش باقی مانده است. پیاده‌روی در این بازار خوشایند است. مغازه‌هایی که همه‌چیز از خوراک و پوشاک تا لوازم آرایش و طلا می‌فروشند در این بازار به چشم می‌خورد. بازار سنتی همچنین مقر یکی از مهم‌ترین معابد پکرا –بریندیا باسینی ماندیو- می‌باشد. این بنای سفید گنبدی شکل که بر تپه‌ای سایه گرفته قرار دارد، حیاطی سنگفرش و بزرگ دارد. موزه‌ها : موزه پکرا ارزش دیدن را دارد. این موزه که بین ایستگاه اتوبوس و ماهندراپول واقع شده، موزاییک‌های قومی تمدن‌های مختلف که در غرب نپال زندگی می‌‌کردند را نمایش می‌دهد. سبک زندگی و تاریخ گورونگ‌ها، تاکالی‌ها و تاروها توسط مدل، عکس و آثار هنری معرفی شده. جالب‌ترین و پربیننده‌ترین جاذبه، قراردادی 8 هزار ساله است که اخیرا در موستانگ کشف شده. این موزه هر روز از 10 صبح تا 5 عصر –به جز پنجشنبه‌ها و تعطیلات رسمی- برای بازدید عموم گسترده است. دیگرموزه جالب پکرا موزه محلی آناپورنا است که به عنوان موزه تاریخ طبیعی نیز شناخته می‌شود. این موزه که توسط پروژه منطقه حفاظت شده آناپورنا (ACAP) بازگشایی شده، کلکسیونی منحصر به فرد از پروانه‌ها، حشرات، پرندگان و گونه‌های تاکسیدرمی حیات وحش که در منطقه یافت می‌شود را در خود جای داده است.  این موزه در کمپ "پریتوی نارایان" -شرق بازار سنتی- قرار دارد و همه روزه از 9 صبح تا 5 عصر باز است. (به جز پنجشنبه‌ها و تعطیلات رسمی) موزه بین‌المللی کوهستان :  این موزه (IMM) نمایی بی‌نظیر دارد. این موزه که بر پایه مستندات، رکوردها، نمایشگاه‌ها و تاریخ‌نگاری‌ها از گذشته تا حال حاضر ساخته شده، پروسه گسترش فعالیت‌های کوهنوردی در جهان را نشان می‌دهد. این موزه حامیان فراوانی از کلوب‌های کوهنوردی و انجمن‌ها و همچنین افراد خیّر در سراسر جهان را به خود جلب کرده است. موزه کوهنوردی توسط انجمن کوهنوردی نپال (NMA) با شعار "انسان، کوهستان و کوهنوردی در سراسر دنیا" تأسیس شد. بر همین اساس، محوطه داخلی موزه تقسیم‌بندی شده. تالارهای نمایشگاه عبارتند از: تالار مردمان کوهستان: این تالار لباس، آداب و رسوم، میراث، فرهنگ و روش زندگی کوه‌نشینان را نمایش می‌دهد. تالار کوه‌های جهان: این تالار 14 قله بالای 8000 متر را معرفی می‌کند و واقعیات زمین‌شناختی مرتبط با نواحی کوه‌های جهان را ارائه می‌دهد. این تالار همچنین پوشش گیاهی و جانوری هیمالایا را نمایش می‌دهد. دیگر قسمت موزه بر شخصیت‌های بزرگی همچون "کومار خادگا بیکروم" (مؤسس NMA) ، "دکتر تونی هاگن" (زمین‌شناس معروف و دلداده نپال، مؤلف نخستین کتاب مصور نپال)، "اکای کاوا گوچی" (محقق، جغرافی‌دان، برنامه‌ریز و اولین وزیر توریسم نپال) تالار فعالیت‌های کوهنوردی: این تالار که وقف فعالیت‌های کوهنوردی مثل کوه‌پیمایی و ترکینگ شده، صعودها و کشفیات تاریخی در داخل و اطراف مناطق کوهنوردی را معرفی می‌کند. به علاوه پیشرفت تجهیزات کوهنوردی و وسایل ضروری کوهنوردی در این تالار نمایش داده شده. مناطق اطراف : پکرا جایی است که بیشتر مسیرهای ترکینگ منطقه "آناپورنا" در آن شروع وپایان می‌یابد. در این میان مسیری که بسیار توصیه می‌شود، مسیرهای "جوم‌سون" و "سیرکوییت" آناپرنا هستند. برای کسانی که وقت محدودی دارند، تعداد زیادی مسیرهای ترکینگ کوتاه با جدابیت یکسان وجود دارد مثل : سارانکوت، نائوداندا، گاندروک و گرپانی. مسیر  سارانکوت (10592 متر) به دلیل چشم‌انداز مسلطش بر پکرا و نمای گسترده جذاب از کوهستان بسیار معروف است. این منطقه که در غرب پکرا قرار دارد، بر فراز تپه‌ای که یکی از محل‌های قرارگیری "کاسکی فرت" است، واقع شده است.

کارهایی که باید انجام داد:

موتورسواری: هیچ چیز را نمی‌توان با هیجان درنوردیدن دره بر روی موتور مقایسه کرد. با زیبایی طبیعی شگفت‌انگیز اطراف پکرا ، موتورسواری ، ماجراجویی همراه با هیجان است. محلی‌های مهربان سفر را دلنشین می‌سازند و فرد می‌تواند در گستره نامحدود دره ماجراجویی کند. تمام چیزی که شما برای اوقاتی خوش نیاز دارید یک دوچرخه خوب و نقشه‌ای قابل اعتماد است. قایق‌سواری : دریاچه "فوا" واقع در پکرا بازدیدکنندگان زیادی را به خود جذب می‌کند. قایق‌سواری یکی از جاذبه‌هایی است که از زمان‌های گذشته، اشخاص می‌توانستند در تمام طول روز انجام دهند. "فوا" با مساحتی در حدود 150*4 کیلومتر، دومین دریاچه بزرگ نپال است.ساحل شرقی آن که به "بایدام" معروف است، مرکز فعالیت‌های توریستی پکرا است در حالی که ساحل دیگر بکر و غیرمسکونی باقی مانده است. دو دریاچه دیگر "بگناس" و "روپاتال" در 15 کیلومتری خارج پکرا در انتهای جاده‌ای که بزرگراه کاتماندو پایان می‌یابد، واقع شده. این دو دریاچه که علیرغم زیباییشان، کمتر مورد بازدید قرار می‌گیرند، برای قایق‌سواری مناسبند و مکانی ایده‌آل برای کسانی که در جستجوی آرامش و آسایش هستند. هر قایق می‌تواند به میانه دریاچه یا کناره دیگر دریاچه که سرسبزتر و آرام‌تر است، برود. شنا در یک روز آفتابی گرم می‌تواند نکته جالب توجه اقامت شما در پکرا باشد. اجاره قایق به صورت روزانه یا ساعتی نیز ممکن است. انتخاب جالب دیگری که دارید این است که با یک قایقران دورتر رفته و مسیر خود را برای ماجراجویی بیشتر ادامه دهید. چنانچه بخواهید زمانی را انتخاب کنید، بهترین زمان برای قایق‌رانی در پکرا زمستان بین اکتبر تا فوریه است، زمانی که آسمان صاف است و کوه‌ها سایه‌شان را بر آب‌های آرام دریاچه افکنده‌اند. هواپیماهای فوق سبک : با یک هواپیمای فوق سبک صعود کنید و منظره‌ای وسیع را بر فراز پکرا نظاره کنید. با این سواری نشاط‌بخش، مناظر کوهستانی پشت سر و چشم‌انداز دریاچه از بالا را مشاهده می‌کنید. پروازهای فوق سبک از فرودگاه پکرا و بین ماه‌های سپتامبر لغایت ژوئن اداره می‌شود. این هواپیماها می‌توانند بر روی زمین مسطح یا حتی جاده خاکی و در اماکنی که حرکت کردن برای سایر هواپیماها خطرناک است، بلند شده و فرود بیایند. این هواپیماها که ظرفیتی محدود دارند -2صندلی یکی برای مسافر و دیگری برای خلبان- می‌توانند ساعت‌ها پرواز کرده و تا ارتفاع 5000 متری بالا بروند. پاراگلایدر: یکی از پرطرفدارترین ورزش‌های ماجراجویانه کوتاه مدت، زیرا که هیچ چیز بین شما و منظره‌یاطرافتان وجود ندارد. در فاصله بین هیمالایای باشکوه و مناظر پایین‌دست روستاها، صومعه‌ها، معابد، دریاچه‌ها و جنگل‌ها قرار گرفته‌اند که یک چشم‌انداز مشرف و شگفت‌انگیز را ارائه می‌دهند. ماهیگیری: برای یک ماهیگیر، دریاچه هار پخارا معنی خاصی دارد؛ دریاچه ها ممکن است بزرگ‌ترین صید او را در برداشته باشند. وسایل ماهیگیری را می‌توان از فروشگاه‌های اطراف دریاچه اجاره کرد. گلف:  پکرا فضا و آب و هوای مناسب برای گلف را دارد و این ورزش سال‌ها قبل در اینجا معرفی شده. 20 زمین گلف در سطح استانداردهای جهانی در پکرا وجود دارد. سوارکاری با اسب‌های Pony:  یکی از راه‌های لذت‌بخش گردش در پکرا سوار شدن بر اسب‌های Pony است. سواری توسط اپراتورهای مخصوص سوارکاری در دره و تپه‌های اطراف سازماندهی می شود.


پادشاهی نپال ( Nepal Kingdom of)  در جنوب آسیا و شمال شرق هند ، بین چین و هند واقع شده است، در شمال این کشور رشته کوههای هیمالیا قرار دارد که بلندترین قله ی آن یعنی اورست نیز در خاک نپال است ، پایتخت این کشور شهر کاتماندو ( Kathmandu ) با672 هزار نفر جمیعت می باشد . مساحت نپال 147.181 کیلومتر مربع و جمعیت آن 27 میلیون و 133 هزار نفر است . از شهرهای مهم نپال ، بیرات نگر 166 هزار نفر ، لالیت پور 162 هزار نفر ، پوخارا 156 هزار نفر و بیرگنج 112 هزار نفر را می توان نام برد .
بیشتر محدوده نپال بر روی رشته‌کوه‌های هیمالایا قرار گرفته‌است. نپال تنها کشور در جهان است که پرچم ان به شکل مستطیل نیست، و از دو مثلث بر روی هم تشکیل شده است.
 
 

هیمالیای مرکزی نپال  Central Nepal Himalaya

کشور کوچک نپال در بخش جنوبی از هیمالیای مرکزی قرار دارد. قسمت اعظمی از بی نظیرترین کوههای دنیا در این کشور واقع شده اند و  8 قله از 14 قله 8000 متری دنیا در نپال قرار دارد. البته نهمین قله 8000 متری -شیشاپانگما- نزدیک به نپال در تبت قرار دارد . جمعیت نپال از چندین قوم شکل گرفته، و بخش بزرگی از آنها را شرپاها تشکیل می دهند که البته سالها قبل از تبت به نپال مهاجرت نموده اند و  در مرزها ی شمالی نپال ساکن می باشند. مذهب اصلی مردم نپال هندو می باشد و بودائیان تنها در نوار شمالی ساکن هستند. شرپاها در ارتفاع بالای 4000 متر ساکن هستند و عمدتا علاوه بر کشاورزی به اموراتی نظیر راهنمایی گردشگران و کوهنوردان می پردازند. از نظر موقعیت می توان هیمالیای نپال را به بخشهای ذیل تفکیک کرد: منطقه "کانچن چونگا" واقع در شرق هیمالیای نپال هیمالیای "خومبو روالینگ“ شامل قلل "اورست، چوآیو، لوتسه و ماکالو هیمالیای ماناسلو، شامل "ماناسلو، هیمال چولی و ناگادی چولی" "آناپورنا هیمال" شامل "دائولاگیری 1 تا 5 " و "تکوچه بطور خلاصه، هیمالایای نپال که از طرف شرق توسط هیمالایای سیکیم و از طرف غرب بوسیله هیمالایای گاروال محاصره  شده ، وسیع‌ترین و مرتفع‌ترین قسمت هیمالایا می‌باشد. طول این قسمت، که در مرز شمالی نپال قرار دارد، حدود800 کیلومتر بوده و در محدوده‌ی مرزهای ملی هندوستان و تبت واقع شده است. در حال حاضر نپال شامل حدود 80 ناحیه است که این نواحی به 14 منطقه یا ایالت، که هر یک پنج یا شش ناحیه را در برمی‌گیرد، تقسیم می‌گردد.10 منطقه از این 14 منطقه بصورت مستقیم به هیمالایا متصل هستند. این ده منطقه از شرق عبارتند از: مچی[i] (کانگچنجونگا[ii])، کوشی[iii](ماکولا[iv])،ساگارماتا[v] (رشته‌کوه اورست)، جاناکپور[vi] (رشته‌کوه رولوالینگ[vii])، باگماتی[viii] (لانگتانگ[ix]،جوگال[x])، گانداکی[xi](گانش[xii]، ماناسلو[xiii]،آناپورنا[xiv])، دائولاگیری[xv] (رشته‌کوه دائولاگیری)،کارنالی[xvi] (رشته‌کوه کانجیروبا[xvii])، ستی[xviii] (سایپال[xix])،ماکالی[xx](آپی[xxi] و نامپا[xxii]). در هیمالایای نپال 9 قله وجود دارد که ارتفاع آن بیشتر از 8000 متر است. از این قله‌ها یکی در رشته‌کوه کانگچنجونگا و پنج قله در منطقه کومبو[xxiii] که شامل قله اورست هم می‌باشد، قرار گرفته است. سه قله دیگر نیز در زشته‌کوه‌های ماناسلو، آناپورنا و دائولاگیری واقع شده‌اند.گذشته از این قله‌های اصلی، قله جنوبی، قله مرکزی و قله غربی (یالونگ‌کانگ[xxiv])،کانگچنجونگا و نیز قله شرقی و قله مرکزی آناپورنای اول را هم می‌توان نام برد که مجموعاً 14 قله را تشکیل می‌دهند.به این مجموعه می‌توان گوسائینتان[xxv] تبت (شیشاپانگما[xxvi]) را هم اضافه کرد که جمعاً  15قله با ارتفاع بیش از 8000 متر را بوجود می‌آورد.حدود 70 تا 90 با  ارتفاع  بین 6000 تا 7000 متر  شناخته شده است. بدین ترتیب می توان گفت هیمالایای نپال نمایانگر تمامی کوههای هیمالایا می‌باشد.